Station
Drukte van jewelste
Iedereen lijkt zo goed te weten
waarheen de reis gaat
Of doen ze maar alsof?

Station
Bank – halte – stop
Ik zit
Ik kijk
Ik wacht
Tijdloos

Daar komt de trein
Ik ben
een reiziger
onderweg naar
God – weet- waar
Maar het deert me niet
Ik weet nu
Onderweg
is
hier – en – nu
Onderweg
is de ansichtkaart
van mijn bestemming

Transformatie

Hé lieve paardebloem
je bent er weer
al duurt de winter nog zo lang
ooit breekt de lente toch weer door

Wat sta je hier
zo mooi te wezen
in al je eenvoud
openbaar je mij
de kracht van transformatie

Jij o zo mooie pluisjesbol
met zaadjes vol beloften
en kinderen die in jou geloven
terwijl ze wensjes doen

Hé lieve paardebloem
wat fijn dat je er bent
Ik zie in jou de toverkracht
van spontane transformatie

Zucht
Ik ben wat ongeduldig soms
maar kijk naar jou en zie
hoe de natuur haar eigen ritme volgt
De wind neemt niet ineens
alle zaadjes met zich mee
maar één voor één
op het ritme van haar adem

Ik kijk en ik verwonder mij
ik vertrouw en geef mij over
aan mijn eigen wonder

Ik zit helemaal op de overgang
voel nabijheid van zoveel wezens
die er volgens anderen niet zijn
het geeft me een diepe rust
te wéten dat ze er zijn
ook al zie je niet

De aarde roept me
om mijn dromen
neer te zetten
Met mijn hoofd in de wolken
en mijn voetjes op de grond
komt de droom tot leven
in mijn schoot

De Zilversteeg lonkt
magnetische aantrekking
van beelden overal
ze onthullen mij
boodschappen
van wezenlijk belang

Tot slot wijst Sterreke
mij de weg naar ‘Chagall’
verscholen restaurantje in Brugge
waar zoveel magie hing
flash-back naar 13 jaar geleden
met een knipoog van hierboven
alsof ik een film over mijn eigen leven aanschouw

CHAGALL
Marc Chagall
Spiritueel schilder
nooit wenkte het lot zo sterk als toen
lotsbestemming
‘tweelingziel’
‘vergeving’
‘zelfliefde’