Margaliti
groeide op in een landhuis met veel kamers, tussen de
weiden en de velden. Als kind stond de wereld stil als
ze zong, piano speelde of boetseerde. Ze kon ook uren
dagdromen. Ze worstelde van jongsaf met grote zingevingsvragen
en ze vroeg zich af wie God dan wel kon wezen, als die
al bestond. Wat mensen voelden, hoe ze met elkaar omgingen
en de zin achter de dingen bleven haar fascineren. Toen
ze 18 werd, trok ze naar de stad om psychologie te studeren.
Daar ging een nieuwe wereld voor haar open. Het leek
wel of er pas toen echt zon in haar leven kwam. Ze ontmoette
er haar prins, trouwde en baarde twee zonen.
De zomer van 2005 luidt
een keerpunt in haar leven in. Ze belandt ziek in bed
met het boek 'Wie ben je eigenlijk?'. Het boek roept
haar om op zoek te gaan naar haar oorsprong, haar bestemming,
de zin achter de dingen. Het leven was de laatste tijd
zo snel voorbij geraasd dat ze vergeten was, hoe het
was om stil te staan.
Wie ben je eigenlijk? Zolang je het niet weet blijft alles bij het oude en woedt de oorlog in ons voort. We spelen mee als marionetten op het grote ganzenbord volgens oude regels die ons niet meer dienen en zingen steeds opnieuw hetzelfde lied. We worden steeds weer bang en boos en droevig om oude wonden die niet zijn geheeld.
Dit is een verhaal over Liefde en Waarheid over durven kijken diep in jezelf naar waar het leven je bracht. En zien hoe je soms zo diep werd gekwetst dat je je hebt afgesloten en de weg naar je eigen hart bent kwijt geraakt.
'Als het je raakt, ga
naar binnen' leest ze in het boek. Ze wordt geraakt
en hoe. Ze gaat naar binnen en keert binnenste-buiten.
Een intense, onafgewerkte relatie met een vroegere vriend
blijkt al snel een spiegel voor haar eigen onverwerkte
verdriet. De innerlijke zoektocht leidt haar terug naar
haar vroegste kinderjaren, naar oude wonden, schaduwkanten
en stukjes verborgen levensgeschiedenis.
En dan bij nacht en
volle maan opent Margaliti (pareloester) zich en geeft
ze haar goed bewaarde geheim prijs. Maar blikken wenden
zich af en hullen zich in stilzwijgen. De pijn van het
geheim en het verraad steekt diep. De put van haar ziel
lijkt bodemloos en er is geen held of prins die haar
redden kan. Er is alleen dat knagend, radeloos, éénzaam
en zinloos 'Waarom?'.
Maar al is er geen weg
terug, er is altijd een terug naar de Weg. In een visioen
wordt Margaliti aangeraakt door de oceaan en daarin
spelende, tuimelende dolfijnen. De liefde en de compassie
die ze voelt is onbeschrijfelijk. Het is dan dat ze
contact maakt met de dochter die ze jaren eerder niet
kon baren. Toch liet zij sporen na, voetafdrukken in
Margaliti's baarmoeder en hart die niet meer te wissen
zijn.
|
DELFIEN
Mijn lieve kleine meid
wat was het een zorgeloze tijd
tijd van verlangend uitzien
naar nieuw leven
naar de dag dat ik jou
in mijn armen kon sluiten
Wat kwam het hard
aan
het verdict
dat jij al stilletjes
was weggegaan
dat jij die veilige moederschoot
al had verlaten
nog voor jouw kleine lijfje
vorm begon te krijgen
De pijn om jouw verlies
stak me diep
ik voelde me zo leeg
verlaten en verscheurd
Mijn lieve kleine
meid
mijn verloren gewaande dochter
wat voelt het goed
jouw aanwezigheid
zo dichtbij
Je leert me
alles loslaten
vormen
oordelen
alles wat ik ken
Jouw cocon in mijn
moederschoot
was slechts van korte duur
wie niet goed kijkt
denkt dat alles nu dood is
wie beter weet
begrijpt dat de cocon
de ultieme doorgang is
naar transformatie
jouw doorgang
naar die wondere wereld
waar we elkaar ontmoeten
van hart tot hart
van ziel tot ziel
Jij verkwikkend briesje
jij levengevend water
adembenemend
hoe jij mij laat be-staan
en me helpt mezelf neer te zetten
Ook al ben je niet
hier
toch ben je vlakbij
Ik wou jou op de
wereld zetten
maar jij helpt mij geboren worden
samen
één
- Griet Geeraert
- |
